Yolu Olmayanların Hikâyesi: Nihilist Penguen
Dağa Yürüyen Yalnızlık.
Kalabalık hayata koştu,
o geri döndü.
Yol vardı,
ama hep başkaları içindi.
Ona “nihilist penguen” dediler.
Çünkü yalnızlığı seçti sandılar.
Oysa bu bir seçim değil,
dışarıda bırakılmanın sessiz sonucuydu.
Kalabalık yürüyordu.
Herkes nereye gittiğini biliyormuş gibi emindi.
Yol belliydi, yön belliydi, acele vardı.
O ise duruyordu.
Her gün aynı kapının önünde.
Kapı vardı ama geçilmiyordu.
Sesler vardı ama duyan yoktu.
Son günlerde sosyal medyada bir penguen hikâyesi dolaşıyor.
Kolonisini terk eden, denize değil dağlara yürüyen bir penguen…
Anlatıya göre bu bir kaçış değil; bilerek seçilmiş bir yalnızlık,
hatta bilinçli bir ölüm yürüyüşü.
Bir noktadan sonra insan yürümemeye başlar.
Yürüyemediği için değil;
yürüdüğü hiçbir yol ona açılmadığı için.
Bu görüntü paylaşıldı.
Yorumlandı.
Anlam yüklendi.
Ona “nihilist penguen” dediler.
Yaşamanın anlamını reddeden, kalabalığı terk eden, yalnızlığı seçen bir figür olarak anlattılar.
Ve milyonlarca insan bu görüntüye baktı.
Durdu.
Sessizleşti.
Çünkü bu bir hayvan hikâyesi gibi anlatılsa da,
insanların içindeki çok tanıdık bir yaraya dokundu.
Kalabalığın İçinde Terk Edilmek
Engelli bireyler bu hikâyeyi ilk kez duymadı.
Sadece ilk kez bir penguen üzerinden izledi.
Her gün aynı yere gidip geri dönmek…
İstediğin halde geçememek…
“Devam et” denirken yolun kapalı olması…
Bu bir metafor değil;
bu bir hayat pratiği.
Eğitim, istihdam, sosyal yaşam…
Hepsi teoride var, pratikte erişilmez.
Sorun yürüme isteğinde değil.
Sorun, yolun kimin için yapıldığıyla ilgili.
Sessiz Bir Çöküş
Engelli bireylerin yaşadığı şey çoğu zaman yüksek sesli bir isyan değildir.
Daha çok sessiz bir çözülmedir.
Her gün biraz daha açıklamaktan yorulmak.
Her gün biraz daha güçlü görünmek zorunda kalmak.
Ve kimseye “artık gücüm yok” diyememek.
İşte nihilist penguen tam burada anlam kazanır.
O, ölümü seçtiği için değil;
yaşamdan dışlandığı için yürür dağa.
Bu hikâyenin bilimsel bir gerçekliği olmayabilir.
Ama anlattığı duygu inkâr edilemez kadar gerçektir.
Çünkü bazen insanlar ölmek istemez.
Sadece bu hayatın içinde yer bulamaz.
Asıl Mesele
Asıl mesele bir penguenin yön kaybetmesi değildir.
Asıl mesele, bir toplumun bazı bireylere yön bırakmamasıdır.
Bir sistem sürekli geri döndürüyorsa,
oradaki yalnızlık tercih değil, sonuçtur.
Son Söz
Nihilist penguen;
Her gün aynı kapıya gelip geri dönen,
Herkes “devam et” derken yolu kapalı olan,
Kalabalığın içinde tek başına kalandır.
Bu,
engelli bireyin görünmeyen yalnızlığıdır.
Asıl mesaj şudur:
Kimseyi
kalabalığın içinde yapayalnız bırakıp,
dağa yürümek zorunda bırakmayalım.